Welkom

Welkom op deze site van de GINKGOGROEP, een groep van vrijdenkende mensen die met een open blik en toekomstgericht vanuit een christelijke achtergrond gelovende standpunten willen innemen.

Wat overblijft …

door Luc Hessel

Op mijn leeftijd word ik als ‘ervaringsdeskundige’ wel eens gevraagd om een lezing te houden over de uitdaging ’hoe zinvol oud worden’… De waarden die in onze samenleving voorop staan – de cultus van het jong zijn en de ‘strakke’ lichamen, prestatie en efficiëntie, toekomstgericht denken, de digitale wereld – bemoeilijken het aanvaardingsproces van het oud worden. Zonder een toenemende verinnerlijking en overgave aan de eindigheid van het leven is oud worden psychologisch bijna niet te dragen.

Op vandaag wordt wel eens het onderscheid gemaakt tussen ’jong senioren’ (65-70 jaar)  en  senioren (70-80 jaar). Echt bejaard ben je pas vanaf je tachtigste, een leeftijdsgroep waartoe ik reeds  sinds enkele jaren behoor … Tot mijn eigen verbazing!

Mijn seniorentijd was bijzonder ontspannen en genietbaar. Wellicht een van de mooiste periodes uit mijn leven. Gespaard gebleven van grote lichamelijke ongemakken, niets dat nog moet, een gevoel van zinvolheid bij hetgeen  ik nog kan  doen, rustig zelf de tijd kunnen nemen voor wat op me afkomt. Een verstilde geloofsbeleving en bovenal mij liefdevol omringd weten, met Linda aan mijn zijde .

Vooruitblikkend kijk ik recht in de ogen van  wat mij mogelijks te wachten staat: een (geleidelijke) lichamelijke aftakeling, een afname van mijn geestelijke en intellectuele mogelijkheden, een zorg-afhankelijkheid, een ongeneeslijke ziekte … Ben ik bang daarvoor? Ik zou mezelf voor de gek houden als ik daar niet bevestigend op antwoorden zou. Toch hoop ik  erop om meer en meer in staat te zijn tot een bewuste overgave aan mijn eindigheid en de dood als mijn uiteindelijke bestemming gelovig te kunnen aanvaarden.

Hier stoot ik op de mogelijkheid om op een bepaald moment euthanasie aan te vragen. Indien mijn lichamelijke of geestelijke  toestand zo is aangetast  dat er geen hoop meer is op genezing wil ik geen levensverlengende  behandeling, enkel comfort behandeling of palliatieve  zorg. Dat is voor  mij duidelijk.   Of ik ooit euthanasie zou wensen? Principieel sluit ik dat niet uit, ook niet voor mezelf. Veel zal afhangen van de concrete omstandigheden. Kan mijn beslissing al dan niet meegedragen worden door nabije mensen? Toch heb ik mijn twijfels. ,Moet je zelf het licht uitdoven of laat ik het uitdoven, vanuit een gelovig besef dat het leven een gave is dat ikzelf niet zomaar afbreek?

Hoe dan ook, oud worden is een levensfase waarin niet alleen verval en verlies te incasseren valt,  maar waarin ook nog winst mogelijk is: een groeiende zelfrelativering, onthechting, mildheid, wijsheid…Het ego dat zich open plooit als een bloem naar het licht. “Niet-ik is het ware ik. En de grootste mens is niemand” (Tao).

Zich kunnen overgeven aan het Leven, aan het Mysterie zoals de golf aan de oceaan…”Niet mijn wil maar Uw wil geschiede” (Jezus van Nazareth)

Als je meer dan 80 bent,  wat overblijft: ontroering en dankbaarheid om zoveel zegeningen, mildheid en wat wijsheid, de kleine goedheid, zich niets meer  toe-eigenen, overgave in het eindige aan het (de?) Oneindige , stille verbondenheid en vriendschap, liefde….

Boekbespreking

Hopeloos hoopvol – of – Religieus zonder religie …?

In ‘Hopeloos hoopvol’ beschrijft John D. Caputo (1940) zijn spirituele reis van het katholieke jongetje in de jaren vijftig dat graag naar de sterren staarde, tot de postmoderne filosoof ‘na de dood van God’ die ondanks alles blijft hopen op het koninkrijk van God.

Een religie zonder religie, Caputo is er al jaren naar op zoek, maar niet eerder beschreef hij dit zo persoonlijk en doorleefd als in dit boek. Hij noemt het de religie van de roos. Het is een religie waarin hij met Meester Eckhart bidt of God ons ‘wil bevrijden van God’. Religie en beelden van God zijn algauw obstakels. Ze belemmeren om door te dringen tot het hart van religie. ‘Hopeloos hoopvol’ is een humoristisch, toegankelijk én diepgaand spiritueel werk van een toonaangevende filosoof. 

Recensent: Marc Bittremieux

 

Om de recensie te lezen: klik hier

Eigentijds spiritueel leven

Niemand zal betwisten dat spiritueel leven een meerwaarde betekent, zowel voor het individu, zijn naaste omgeving als de samenleving. Zelfs atheïstische sociologen erkennen de waarde van diepgaande zingeving om het doorgeslagen materialisme en individualisme te counteren. In dit essay gaan we op zoek naar een levenshouding waarin christenen, andersgelovigen en vrijzinnigen samen hun gading kunnen vinden, eigentijds en gesteund op de recentste wetenschappelijke inzichten.

auteur: Johan Bergé    

voor de volledige tekst: klik hier

Samen op weg gaan – Reflectie op het synodaal proces

De kerngedachte is dat het synodaal proces een goede stap is om van onderuit in de Kerk te beluisteren naar ‘wat het volk denkt en zegt’, maar tegelijk blijven de aansturing en de besluitvormingen onder toezicht van de bisschoppen. Wordt op deze wijze ‘wat het volk zegt’ wel echt beluisterd en kan het wel van invloed zijn op het beleid in de Kerk. Denken we hierbij maar aan de rol van de vrouw in de Kerk, het celibaat, het thema van de genderdiversiteit, de keuze van de …

auteur: Santiago Villamayor

vertaald via het Italiaans door Marc Bittremieux
volledige tekst: klik hier

Ook bij dit artikel van Villamayor maken we als Ginkgogroep enkele kanttekeningen: klik hier

Klik hier om de boekbespreking te lezen

Boekbespreking

Op zoek naar de kern van de mens

Theatermaker, acteur en auteur Peter De Graef verstaat de kunst om wereldwijsheden te illustreren en ze op eenvoudige wijze uit te leggen. Puttend uit zijn eigen bewogen leven reflecteert hij in dit boek over het ego, de ratio, identiteit, geloven, ‘elke mens is een groep’, de wetenschap …
Op elke bladzijde van dit boek helpt De Graef om via zijn metaforen, woorden, inzichten de kijk naar binnen te oefenen. Hoe zie ik dat? Hoe zie ik mezelf daarin? Vanuit zijn ‘Wie ben ik?’-reflecties, spiegelt hij vanzelf die vraag naar de lezer: ‘En jij, wie ben jij?’

Recensent: Marc Bittremieux

Boekbespreking

 Is het christelijke verhaal voorbij?

Voor de moderne mens verliest het christelijk geloof zijn relevantie, in elk geval als godsdienst en in iets mindere mate als morele oriëntatie.
Verhelst biedt in verstaanbare taal een inleiding op het christelijke geloof. Hiertoe laat hij een ongelovige de zogenaamd ‘laatste gelovige’ interviewen. Zo brengt de auteur tal van recente inzichten in bijbelstudie en de geloofsverkondiging aan. De kernidee van dit boek cirkelt telkens rond een verfijning van de godsidee.
Een aan te raden boek voor mensen die zich nog verbonden weten met de christelijke levensbeschouwing en een geloofsupdate willen krijgen.

Recensent: Marc Bittremieux

Klik hier om de boekbespreking te lezen

Reflectie

In de coronaperiode in april 2021 organiseerde de Ginkgogroep een Theocafé (een soort babbelcafé rond een religieus thema) via zoom. Enkele leden van de Ginkgogroep schreven hun Leven vanuit religiositeit neer in een korte tekst om als basis te gebruiken voor de samenspraak. Deze teksten willen we hier presenteren.

Deze teksten kan je hier lezen.

 

Wens je op de hoogte worden gehouden van de werking van de Ginkgogroep, schrijf je dan in op onze nieuwsbrief.

Wil je ons een vraag stellen of iets meedelen, contacteer ons.